to dislocate
dis
dɪs
dis
lo
ləʊ
lew
cate
keɪt
keit

Definitie en betekenis van "dislocate"in het Engels

to dislocate
01

ontwrichten, verplaatsen

to suddenly cause a bone to move out of its normal position 
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
afgeleid
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
dislocate
3e persoon enkelvoud
dislocates
onvoltooid deelwoord
dislocating
onvoltooid verleden tijd
dislocated
voltooid deelwoord
dislocated
Voorbeelden
He accidentally dislocated his shoulder while playing basketball. 

Hij heeft per ongeluk zijn schouder ontwricht tijdens het basketballen.

02

verplaatsen, ontwrichten

to move something out of its regular position or place 
Voorbeelden
The earthquake dislocated several buildings, causing widespread damage throughout the city. 

De aardbeving verplaatste verschillende gebouwen, wat wijdverspreide schade in de hele stad veroorzaakte.

LanGeek
Download de App
langeek application

Download Mobile App

App Store