Szukaj
to deprive
01
pozbawiać, odzierać
to prevent someone from having something, particularly something that they need
Transitive: to deprive sb of sth
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
deprive
3. osoba liczby pojedynczej
deprives
imiesłów czynny
depriving
czas przeszły prosty
deprived
imiesłów bierny
deprived
Przykłady
The harsh weather deprived the hikers of proper shelter.
Sroga pogoda pozbawiła turystów odpowiedniego schronienia.
02
pozbawiać, odbierać
to take away or remove something from someone
Transitive: to deprive sb of a possession
Przykłady
The thief deprived the homeowner of valuable possessions.
Złodziej pozbawił właściciela domu cennych przedmiotów.
03
pozbawiać, zdejmować
to remove someone from their official position or authority, particularly a religious leader
Transitive: to deprive a clergyman
Przykłady
The church council decided to deprive the priest of his position due to misconduct.
Rada kościelna postanowiła pozbawić księdza stanowiska z powodu niewłaściwego zachowania.
Drzewo Leksykalne
deprivation
deprived
deprive
