Szukaj
to deprive
01
pozbawiać, odzierać
to prevent someone from having something, particularly something that they need
Transitive: to deprive sb of sth
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
deprive
3. osoba liczby pojedynczej
deprives
imiesłów czynny
depriving
czas przeszły prosty
deprived
imiesłów bierny
deprived
Przykłady
The authoritarian regime sought to deprive citizens of their basic freedoms.
Autorytarny reżim starał się pozbawić obywateli ich podstawowych wolności.
02
pozbawiać, odbierać
to take away or remove something from someone
Transitive: to deprive sb of a possession
Przykłady
The flood deprived many people of their homes and belongings.
Powódź pozbawiła wiele osób domów i dobytku.
03
pozbawiać, zdejmować
to remove someone from their official position or authority, particularly a religious leader
Transitive: to deprive a clergyman
Przykłady
The pope was reluctant to deprive the cardinal, but it was necessary.
Papież niechętnie pozbawiał kardynała, ale to było konieczne.
Drzewo Leksykalne
deprivation
deprived
deprive
