Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
to deprive
01
beroven, ontnemen
to prevent someone from having something, particularly something that they need
Transitive: to deprive sb of sth
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
enkelvoudig
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
deprive
3e persoon enkelvoud
deprives
onvoltooid deelwoord
depriving
onvoltooid verleden tijd
deprived
voltooid deelwoord
deprived
Voorbeelden
The harsh weather deprived the hikers of proper shelter.
Het barre weer ontnam de wandelaars een goede schuilplaats.
02
beroven, ontnemen
to take away or remove something from someone
Transitive: to deprive sb of a possession
Voorbeelden
The thief deprived the homeowner of valuable possessions.
De dief beroofde de huiseigenaar van waardevolle bezittingen.
03
ontnemen, afzetten
to remove someone from their official position or authority, particularly a religious leader
Transitive: to deprive a clergyman
Voorbeelden
The church council decided to deprive the priest of his position due to misconduct.
De kerkraad besloot de priester van zijn positie te ontnemen wegens wangedrag.
Lexicale Boom
deprivation
deprived
deprive
