جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to deprive
01
محروم کردن
to prevent someone from having something, particularly something that they need
Transitive: to deprive sb of sth
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
deprive
سومشخص مفرد
deprives
وجه وصفی حال
depriving
گذشته ساده
deprived
اسم مفعول
deprived
مثالها
The harsh weather deprived the hikers of proper shelter.
هوای سخت، کوهنوردان را از سرپناه مناسب محروم کرد.
02
محروم کردن, گرفتن
to take away or remove something from someone
Transitive: to deprive sb of a possession
مثالها
The thief deprived the homeowner of valuable possessions.
دزد صاحب خانه را از اموال با ارزش محروم کرد.
03
محروم کردن, عزل کردن
to remove someone from their official position or authority, particularly a religious leader
Transitive: to deprive a clergyman
مثالها
The church council decided to deprive the priest of his position due to misconduct.
شورای کلیسا تصمیم گرفت کشیش را به دلیل سوء رفتار از مقام خود محروم کند.
درخت واژگانی
deprivation
deprived
deprive
