Szukaj
to contradict
01
zaprzeczać
(of pieces of evidence, facts, statements, etc.) to be opposite or very different in a way that it is impossible for all to be true at the same time
Transitive: to contradict evidence or statements
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
contradict
3. osoba liczby pojedynczej
contradicts
imiesłów czynny
contradicting
czas przeszły prosty
contradicted
imiesłów bierny
contradicted
Przykłady
The witness's testimony contradicted the forensic evidence presented in court, leading to doubts about the accuracy of the case.
Zeznanie świadka zaprzeczało dowodom sądowym przedstawionym w sądzie, co wzbudziło wątpliwości co do dokładności sprawy.
02
zaprzeczać, obalać
to reject or deny the truth of a statement
Transitive: to contradict sth
Przykłady
The spokesperson contradicted the rumors by denying the allegations.
Rzecznik zaprzeczył pogłoskom, zaprzeczając oskarżeniom.
03
zaprzeczać, obalać
to disagree with someone, particularly by asserting the opposite of their statement
Transitive: to contradict a person or their claims
Przykłady
She contradicted his claim that the project was on schedule.
Ona zaprzeczyła jego twierdzeniu, że projekt jest na czas.
Drzewo Leksykalne
contradiction
contradictory
contradict
