Szukaj
to contradict
01
zaprzeczać
(of pieces of evidence, facts, statements, etc.) to be opposite or very different in a way that it is impossible for all to be true at the same time
Transitive: to contradict evidence or statements
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
contradict
3. osoba liczby pojedynczej
contradicts
imiesłów czynny
contradicting
czas przeszły prosty
contradicted
imiesłów bierny
contradicted
Przykłady
The data from the study contradicted the initial hypothesis proposed by the researchers.
Dane z badania zaprzeczały początkowemu założeniu zaproponowanemu przez badaczy.
02
zaprzeczać, obalać
to reject or deny the truth of a statement
Transitive: to contradict sth
Przykłady
She contradicted the report by providing evidence that proved otherwise.
Zaprzeczyła raportowi, dostarczając dowody, które udowadniały coś przeciwnego.
03
zaprzeczać, obalać
to disagree with someone, particularly by asserting the opposite of their statement
Transitive: to contradict a person or their claims
Przykłady
They contradicted each other during the debate, with no clear agreement.
Sprzeczali się ze sobą podczas debaty, bez jasnego porozumienia.
Drzewo Leksykalne
contradiction
contradictory
contradict
