Szukaj
to confute
01
obalać, zaprzeczać
to prove something or someone wrong or false through evidence or argumentation
Transitive: to confute a claim or belief
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
confute
3. osoba liczby pojedynczej
confutes
imiesłów czynny
confuting
czas przeszły prosty
confuted
imiesłów bierny
confuted
Przykłady
The scientist confuted the flawed hypothesis with rigorous experimentation.
Naukowiec obalił błędną hipotezę rygorystycznymi eksperymentami.
Drzewo Leksykalne
confutable
confutative
confuter
confute
