Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
to confute
01
weerleggen, ontkrachten
to prove something or someone wrong or false through evidence or argumentation
Transitive: to confute a claim or belief
Voorbeelden
The lawyer confuted the witness's testimony with contradictory facts.
De advocaat weerlegde het getuigenis van de getuige met tegenstrijdige feiten.
Lexicale Boom
confutable
confutative
confuter
confute
