جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to confute
01
رد کردن
to prove something or someone wrong or false through evidence or argumentation
Transitive: to confute a claim or belief
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
confute
سومشخص مفرد
confutes
وجه وصفی حال
confuting
گذشته ساده
confuted
اسم مفعول
confuted
مثالها
The scientist confuted the flawed hypothesis with rigorous experimentation.
دانشمند با آزمایشهای دقیق، فرضیه نادرست را رد کرد.
درخت واژگانی
confutable
confutative
confuter
confute
