Szukaj
to collide
01
zderzać się, wpaść na
to come into sudden and forceful contact with another object or person
Intransitive: to collide | to collide with sb/sth
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik ruchu
regularny
czas teraźniejszy
collide
3. osoba liczby pojedynczej
collides
imiesłów czynny
colliding
czas przeszły prosty
collided
imiesłów bierny
collided
Przykłady
The two cars collided at the intersection, resulting in a minor accident.
Dwa samochody zderzyły się na skrzyżowaniu, co doprowadziło do drobnej kolizji.
02
zderzać się, uderzać
to cause two or more things to come into forceful contact
Transitive: to collide two things | to collide sth with sth
Przykłady
The storm collided the waves with the shore, causing significant erosion.
Burza zderzyła fale z brzegiem, powodując znaczną erozję.
03
kolidować, sprzeczać się
(of people, their opinions, ideas, etc.) to seriously disagree
Intransitive
Przykłady
Their ideas about how to handle the project collided, causing a delay in progress.
Ich pomysły na to, jak poradzić sobie z projektem, zderzyły się, powodując opóźnienie w postępach.
Drzewo Leksykalne
collider
collide
