Szukaj
to wrangle
01
sprzeczać się, kłócić się
to have a noisy and intense argument
Intransitive: to wrangle | to wrangle with sb
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
wrangle
3. osoba liczby pojedynczej
wrangles
imiesłów czynny
wrangling
czas przeszły prosty
wrangled
imiesłów bierny
wrangled
Przykłady
The siblings would often wrangle over who would get to choose the television channel.
Rodzeństwo często sprzeczało się o to, kto wybierze kanał telewizyjny.
02
zaganiać, zarządzać
to herd or manage horses or other livestock
Transitive: to wrangle livestock
Przykłady
The cowboy wrangled the cattle across the open prairie.
Kowboj przepędził bydło przez otwartą prerię.
Wrangle
01
przedłużający się i skomplikowany spór, niekończący się konflikt
a prolonged and complicated argument or dispute, often involving a lot of discussion and disagreement
informacje gramatyczne
status żywotności
abstrakcyjny
budowa morfologiczna
prosty
policzalny
forma liczby mnogiej
wrangles
Przykłady
The wrangle over the contract terms delayed the start of the project.
Spór dotyczący warunków umowy opóźnił rozpoczęcie projektu.
02
sprzeczka, targowanie się
an instance of intense argument (as in bargaining)
Drzewo Leksykalne
wrangler
wrangling
wrangle
