Szukaj
to wrangle
01
sprzeczać się, kłócić się
to have a noisy and intense argument
Intransitive: to wrangle | to wrangle with sb
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
wrangle
3. osoba liczby pojedynczej
wrangles
imiesłów czynny
wrangling
czas przeszły prosty
wrangled
imiesłów bierny
wrangled
Przykłady
The soccer players started to wrangle with the referees, disputing the decisions and causing a chaotic scene on the field.
Piłkarze zaczęli kłócić się z sędziami, kwestionując decyzje i powodując chaotyczną scenę na boisku.
02
zaganiać, zarządzać
to herd or manage horses or other livestock
Transitive: to wrangle livestock
Przykłady
He enjoyed spending his weekends wrangling buffalo in the wilderness.
Lubił spędzać weekendy, zaganiając bawoły na dzikich terenach.
Wrangle
01
przedłużający się i skomplikowany spór, niekończący się konflikt
a prolonged and complicated argument or dispute, often involving a lot of discussion and disagreement
informacje gramatyczne
status żywotności
abstrakcyjny
budowa morfologiczna
prosty
policzalny
forma liczby mnogiej
wrangles
Przykłady
The ongoing wrangle about the budget allocation caused tension within the team.
Trwający spór o alokację budżetu spowodował napięcie w zespole.
02
sprzeczka, targowanie się
an instance of intense argument (as in bargaining)
Drzewo Leksykalne
wrangler
wrangling
wrangle
