Szukaj
to withstand
01
wytrzymać, opierać się
to resist or endure the force, pressure, or challenges imposed upon oneself
Transitive: to withstand a pressure or challenge
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
złożenie
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
withstand
3. osoba liczby pojedynczej
withstands
imiesłów czynny
withstanding
czas przeszły prosty
withstood
imiesłów bierny
withstood
Przykłady
The sturdy structure of the building can withstand strong winds and earthquakes.
Solidna konstrukcja budynku może wytrzymać silne wiatry i trzęsienia ziemi.
02
wytrzymać, opierać się
to resist or fight against something with strong resolve and persistence
Transitive: to withstand sth
Przykłady
The fort was built to withstand enemy attacks for months.
Fort został zbudowany, aby wytrzymać ataki wroga przez miesiące.
Drzewo Leksykalne
withstander
withstand
