Szukaj
Vagabond
01
włóczęga, nomada
a wanderer who has no settled place to live and travels from place to place
Przykłady
The vagabond moved through the streets, carrying all his belongings in a small bag.
Włóczęga przemieszczał się ulicami, niosąc wszystkie swoje rzeczy w małej torbie.
02
włóczęga, nomada
anything that resembles a vagabond in having no fixed place
informacje gramatyczne
status żywotności
abstrakcyjny
budowa morfologiczna
prosty
policzalny
forma liczby mnogiej
vagabonds
to vagabond
01
włóczyć się, błąkać się
move about aimlessly or without any destination, often in search of food or employment
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik ruchu
regularny
czas teraźniejszy
vagabond
3. osoba liczby pojedynczej
vagabonds
imiesłów czynny
vagabonding
czas przeszły prosty
vagabonded
imiesłów bierny
vagabonded
vagabond
01
wędrowny, koczowniczy
continually changing especially as from one abode or occupation to another
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
jakościowy
stopień najwyższy
most vagabond
stopień wyższy
more vagabond
stopniowalne
02
wędrowny, tułaczy
wandering aimlessly without ties to a place or community
Drzewo Leksykalne
vagabondage
vagabond
