جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
Vagabond
01
آواره, سرگردان
a wanderer who has no settled place to live and travels from place to place
مثالها
The vagabond moved through the streets, carrying all his belongings in a small bag.
ولگرد در خیابانها حرکت میکرد، در حالی که تمام وسایلش را در یک کیسه کوچک حمل میکرد.
02
آواره, کوچ نشین
anything that resembles a vagabond in having no fixed place
اطلاعات دستوری
وضعیت جانداری
انتزاعی
ساختار صرفی
ساده
قابل شمارش
شکل جمع
vagabonds
to vagabond
01
پرسه زدن, سرگردان بودن
move about aimlessly or without any destination, often in search of food or employment
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
فعل حرکتی
باقاعده
زمان حال
vagabond
سومشخص مفرد
vagabonds
وجه وصفی حال
vagabonding
گذشته ساده
vagabonded
اسم مفعول
vagabonded
vagabond
01
آواره, کوچ نشین
continually changing especially as from one abode or occupation to another
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
کیفی
شکل عالی
most vagabond
شکل تفضیلی
more vagabond
درجهپذیر
02
آواره, سرگردان
wandering aimlessly without ties to a place or community
درخت واژگانی
vagabondage
vagabond
