Szukaj
to subdue
01
podporządkować, poskromić
to bring something or someone under control, often using authority or force
Transitive: to subdue sb/sth
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
subdue
3. osoba liczby pojedynczej
subdues
imiesłów czynny
subduing
czas przeszły prosty
subdued
imiesłów bierny
subdued
Przykłady
The police officer had to subdue the suspect during the altercation.
Policjant musiał obezwładnić podejrzanego podczas sprzeczki.
02
podbijać, ujarzmiać
to conquer or bring under control
Transitive: to subdue a territory or its people
Przykłady
The king's armies marched to subdue neighboring kingdoms and expand his empire.
Armie króla maszerowały, aby podbić sąsiednie królestwa i poszerzyć swoje imperium.
03
poskromić, zdominować
to effectively take control in a situation
Transitive: to subdue a situation
Przykłady
The team worked together to subdue the challenging project, successfully meeting the tight deadline.
Zespół pracował razem, aby opanować trudny projekt, skutecznie dotrzymując napiętego terminu.
04
poskromić, opanować
to bring something under control, typically through willpower or restraint
Transitive: to subdue a feeling
Przykłady
She had to subdue her fear of public speaking before giving her presentation.
Musiała poskromić swój strach przed wystąpieniami publicznymi przed wygłoszeniem prezentacji.
Drzewo Leksykalne
subduable
subdued
subduer
subdue
