Szukaj
to squabble
01
sprzeczać się, kłócić się
to noisily argue over an unimportant matter
Intransitive: to squabble about sth | to squabble over sth
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
squabble
3. osoba liczby pojedynczej
squabbles
imiesłów czynny
squabbling
czas przeszły prosty
squabbled
imiesłów bierny
squabbled
Przykłady
Neighbors started to squabble about the placement of a shared fence, resulting in a heated argument.
Sąsiedzi zaczęli sprzeczać się o umiejscowienie wspólnego ogrodzenia, co doprowadziło do gorącej kłótni.
Squabble
01
sprzeczka, kłótnia
a noisy argument over an unimportant matter
informacje gramatyczne
status żywotności
abstrakcyjny
budowa morfologiczna
prosty
policzalny
forma liczby mnogiej
squabbles
Przykłady
During the meeting, a squabble erupted over the choice of venue for the upcoming event.
Podczas spotkania wybuchła kłótnia o wybór miejsca na nadchodzące wydarzenie.
