Szukaj
to squabble
01
sprzeczać się, kłócić się
to noisily argue over an unimportant matter
Intransitive: to squabble about sth | to squabble over sth
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
squabble
3. osoba liczby pojedynczej
squabbles
imiesłów czynny
squabbling
czas przeszły prosty
squabbled
imiesłów bierny
squabbled
Przykłady
The children began to squabble over the last piece of cake, each insisting it was rightfully theirs.
Dzieci zaczęły się kłócić o ostatni kawałek ciasta, każde nalegając, że słusznie należy do niego.
Squabble
01
sprzeczka, kłótnia
a noisy argument over an unimportant matter
informacje gramatyczne
status żywotności
abstrakcyjny
budowa morfologiczna
prosty
policzalny
forma liczby mnogiej
squabbles
Przykłady
The siblings had a squabble over who got the bigger slice of cake.
Rodzeństwo pokłóciło się (kłótnia) o to, kto dostał większy kawałek ciasta.
