Szukaj
to revolt
01
buntować, obrzydzać
to cause strong disgust or offense to someone's morals
Transitive: to revolt sb
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
revolt
3. osoba liczby pojedynczej
revolts
imiesłów czynny
revolting
czas przeszły prosty
revolted
imiesłów bierny
revolted
Przykłady
The dishonesty of the business owner revolted the employees.
Nieuczciwość właściciela firmy zbuntowała pracowników.
02
obrzydzać, wzbudzać odrazę
to make someone feel extreme disgust or repulsion
Transitive: to revolt sb
Przykłady
The taste of the spoiled milk revolted her instantly.
Smak zepsutego mleka natychmiast ją zdegustował.
03
buntować się, powstawać
to lead a sudden and often forceful change against a government or system that is perceived as oppressive, seeking a radical transformation
Intransitive
Przykłady
In the face of injustice, groups may unite to revolt and bring about significant social and political changes.
W obliczu niesprawiedliwości grupy mogą zjednoczyć się, aby zbuntować się i wprowadzić znaczące zmiany społeczne i polityczne.
04
buntować się, zbuntować się
to strongly reject or oppose something
Przykłady
The scientist revolted at the misuse of data in the report.
Naukowiec zbuntował się przeciwko nadużyciu danych w raporcie.
Revolt
01
bunt, powstanie
a rebellion or uprising, often involving violence, by a group of people against an authority or ruling power
informacje gramatyczne
status żywotności
abstrakcyjny
budowa morfologiczna
prosty
policzalny
forma liczby mnogiej
revolts
Przykłady
The revolt marked a turning point in the nation's history.
Bunt oznaczał punkt zwrotny w historii narodu.
Drzewo Leksykalne
revolting
revolt
