Szukaj
to rebel
01
buntować się, zbuntować się
to oppose a ruler or government
Intransitive: to rebel | to rebel against a ruler or government
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
rebel
3. osoba liczby pojedynczej
rebels
imiesłów czynny
rebelling
czas przeszły prosty
rebelled
imiesłów bierny
rebelled
Przykłady
Despite the risks, some brave individuals choose to rebel for the sake of human rights.
Pomimo ryzyka, niektórzy odważni ludzie decydują się buntować w imię praw człowieka.
02
buntować się, zbuntować się
to resist or refuse to follow rules, authority, or social norms
Transitive: to rebel against a rule or norm
Przykłady
They decided to rebel against the established customs and create a new movement.
Zdecydowali się zbuntować przeciwko ustalonym zwyczajom i stworzyć nowy ruch.
Rebel
01
buntownik, żołnierz Konfederacji
a member of the Confederate forces in the American Civil War
informacje gramatyczne
status żywotności
człowiek
budowa morfologiczna
prosty
policzalny
forma liczby mnogiej
rebels
Przykłady
Letters from rebels reveal personal experiences of the conflict.
Listy rebeliantów ujawniają osobiste doświadczenia konfliktu.
02
buntownik, powstaniec
a person who rises or fights against established authority, often to bring about change or reform
Przykłady
The village was taken over by armed rebels.
Wieś została przejęta przez uzbrojonych rebeliantów.
03
buntownik, powstaniec
someone who resists or opposes authority, rules, or control
Przykłady
The young man was seen as a rebel because he refused to follow the usual traditions.
Młody człowiek był postrzegany jako buntownik, ponieważ odmawiał przestrzegania zwyczajowych tradycji.
Drzewo Leksykalne
rebellion
rebel
