Szukaj
to repulse
01
odpychać, odrzucać
to drive back or push away
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
repulse
3. osoba liczby pojedynczej
repulses
imiesłów czynny
repulsing
czas przeszły prosty
repulsed
imiesłów bierny
repulsed
Przykłady
Sarah tried to make amends, but her former friend seemed to repulse every attempt at reconciliation.
Sarah próbowała naprawić sytuację, ale jej była przyjaciółka zdawała się odrzucać każdą próbę pojednania.
02
odpychać, odpierać
cause to move back by force or influence
03
wzbudzać odrazę, odpychać
to cause strong dislike, disgust, or aversion
Przykłady
The smell of the garbage repulsed him.
Zapach śmieci odrzucił go.
Repulse
01
odpychanie, odparcie
an instance of driving away or warding off
informacje gramatyczne
status żywotności
abstrakcyjny
budowa morfologiczna
złożenie
policzalny
forma liczby mnogiej
repulses
Drzewo Leksykalne
repulsion
repulsive
repulse
pulse
