to repulse
01
صد, رفض
to drive back or push away
معلومات نحوية
التركيب الصرفي
مشتق
فعل حركة
منتظم
زمن المضارع
repulse
الغائب المفرد
repulses
اسم الفاعل
repulsing
الماضي البسيط
repulsed
اسم المفعول
repulsed
أمثلة
Sarah tried to make amends, but her former friend seemed to repulse every attempt at reconciliation.
حاولت سارة التعويض، لكن صديقتها السابقة بدت وكأنها ترفض كل محاولة للمصالحة.
02
صد, دفع
cause to move back by force or influence
03
يُثير الاشمئزاز, يُنفّر
to cause strong dislike, disgust, or aversion
أمثلة
The smell of the garbage repulsed him.
رائحة القمامة أثارت اشمئزازه.
Repulse
01
صد, دفع
an instance of driving away or warding off
معلومات نحوية
حالة الحيوية
مجرد
التركيب الصرفي
مركب
معدود
صيغة الجمع
repulses
شجرة معجمية
repulsion
repulsive
repulse
pulse



























