Szukaj
to repudiate
01
odrzucać, wypierać się
to reject something or someone
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
repudiate
3. osoba liczby pojedynczej
repudiates
imiesłów czynny
repudiating
czas przeszły prosty
repudiated
imiesłów bierny
repudiated
Przykłady
She repudiated her former beliefs after years of reflection.
Ona odrzuciła swoje dawne przekonania po latach refleksji.
02
odrzucać, wypierać się
to refuse to acknowledge or accept as valid
Przykłady
The government repudiated the treaty signed by its predecessor.
Rząd wyrzekł się traktatu podpisanego przez swojego poprzednika.
03
odrzucać, zaprzeczać
to dismiss or reject something as false
Przykłady
The company repudiated the claims that their products were unsafe, presenting evidence to the contrary.
Firma odrzuciła twierdzenia, że ich produkty są niebezpieczne, przedstawiając dowody przeciwne.
04
odrzucać, odmawiać zapłaty
to refuse or fail to pay a debt, obligation, or financial claim
Przykłady
The country repudiated its national debt.
Kraj wypowiedział swój dług narodowy.
Drzewo Leksykalne
repudiation
repudiative
repudiate
repudi
