Szukaj
to repudiate
01
odrzucać, wypierać się
to reject something or someone
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
repudiate
3. osoba liczby pojedynczej
repudiates
imiesłów czynny
repudiating
czas przeszły prosty
repudiated
imiesłów bierny
repudiated
Przykłady
The family repudiated the scandalous behavior.
Rodzina odrzuciła skandaliczne zachowanie.
02
odrzucać, wypierać się
to refuse to acknowledge or accept as valid
Przykłady
The committee repudiated the decision of the panel.
Komitet odrzucił decyzję panelu.
03
odrzucać, zaprzeczać
to dismiss or reject something as false
Przykłady
She repudiated the rumors circulating about her personal life, insisting that they were baseless.
Ona odrzuciła plotki krążące o jej życiu osobistym, nalegając, że są bezpodstawne.
04
odrzucać, odmawiać zapłaty
to refuse or fail to pay a debt, obligation, or financial claim
Przykłady
The firm repudiated payment after discovering errors in the contract.
Firma odrzuciła płatność po odkryciu błędów w umowie.
Drzewo Leksykalne
repudiation
repudiative
repudiate
repudi
