Szukaj
to paralyze
01
paraliżować, czynić sparaliżowanym
to cause a person, animal, or part of the body to lose the ability to move or function, usually due to injury or illness
Transitive: to paralyze a person, animal, or a body part
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
paralyze
3. osoba liczby pojedynczej
paralyzes
imiesłów czynny
paralyzing
czas przeszły prosty
paralyzed
imiesłów bierny
paralyzed
Przykłady
The accident unfortunately paralyzed his legs, leaving him unable to walk.
Niestety wypadek sparaliżował jego nogi, uniemożliwiając mu chodzenie.
02
paraliżować, zastygnąć
to stop someone from thinking or acting clearly, usually due to fear, shock, or panic
Transitive: to paralyze sb
Przykłady
The sudden news of the accident paralyzed him with fear.
Nagła wiadomość o wypadku sparaliżowała go strachem.
Drzewo Leksykalne
paralyzed
paralyze
