Szukaj
to paralyze
01
paraliżować, czynić sparaliżowanym
to cause a person, animal, or part of the body to lose the ability to move or function, usually due to injury or illness
Transitive: to paralyze a person, animal, or a body part
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
paralyze
3. osoba liczby pojedynczej
paralyzes
imiesłów czynny
paralyzing
czas przeszły prosty
paralyzed
imiesłów bierny
paralyzed
Przykłady
In severe cases, a spinal cord injury can paralyze both arms and legs.
W ciężkich przypadkach uraz rdzenia kręgowego może sparaliżować obie ręce i nogi.
02
paraliżować, zastygnąć
to stop someone from thinking or acting clearly, usually due to fear, shock, or panic
Transitive: to paralyze sb
Przykłady
The looming deadline paralyzed the team, preventing them from taking action.
Nadchodzący termin sparaliżował zespół, uniemożliwiając im podjęcie działań.
Drzewo Leksykalne
paralyzed
paralyze
