Szukaj
Attire
01
strój, ubranie
the clothes that someone is wearing for a special occasion
informacje gramatyczne
status żywotności
nieżywotny
budowa morfologiczna
złożenie
niepoliczalny
Przykłady
At the award ceremony, the celebrities ’ attire ranged from chic cocktail dresses to lavish designer suits.
Na ceremonii wręczenia nagród stroje celebrytów wahały się od eleganckich sukienek koktajlowych po wystawne garnitury projektantów.
to attire
01
ubierać, przystrajać
to dress oneself or someone else in particular clothes, often for a specific purpose or occasion
Transitive: to attire oneself in particular clothes | to attire sb in particular clothes
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
attire
3. osoba liczby pojedynczej
attires
imiesłów czynny
attiring
czas przeszły prosty
attired
imiesłów bierny
attired
Przykłady
The historical reenactors attired themselves in period-appropriate clothing.
Historyczni rekonstruktorzy ubrali się w stroje odpowiednie do epoki.
