جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
Attire
01
لباس
the clothes that someone is wearing for a special occasion
اطلاعات دستوری
وضعیت جانداری
بیجان
ساختار صرفی
مرکب
غیرقابل شمارش
مثالها
For the gala, she chose an elegant gown that was the epitome of sophisticated attire.
برای جشن، او لباسی شیک انتخاب کرد که نمونهای از پوشش پیچیده بود.
to attire
01
پوشاندن, آراستن
to dress oneself or someone else in particular clothes, often for a specific purpose or occasion
Transitive: to attire oneself in particular clothes | to attire sb in particular clothes
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
attire
سومشخص مفرد
attires
وجه وصفی حال
attiring
گذشته ساده
attired
اسم مفعول
attired
مثالها
The stylist carefully attired the model in the latest fashion trends.
استایلیست مدل را با دقت بر اساس آخرین ترندهای مد پوشاند.
