intransigence
int
ˈɪnt
int
ran
ræn
rān
si
si
gence
ʤəns
jēns

Definitie en betekenis van "intransigence"in het Engels

01

onverzettelijkheid, onbuigzaamheid

unwillingness to agree about something or change one's views 
grammaticale informatie
bezieldheidsstatus
abstract
morfologische samenstelling
samenstelling
ontelbaar
singular
not gender specific
Voorbeelden
His intransigence during the negotiations made it impossible to reach a deal. 

Zijn onverzettelijkheid tijdens de onderhandelingen maakte het onmogelijk om een overeenkomst te bereiken.

LanGeek

Download onze mobiele app

Lexicale Boom

intransigency
intransigence
intransig
LanGeek
Download de App
langeek application

Download Mobile App

App Store