Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
to interdict
01
verbieden, ontzeggen
to forbid a specific action
Transitive: to interdict an action
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
afgeleid
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
interdict
3e persoon enkelvoud
interdicts
onvoltooid deelwoord
interdicting
onvoltooid verleden tijd
interdicted
voltooid deelwoord
interdicted
Voorbeelden
The court decided to interdict the release of sensitive information to protect national security.
De rechtbank besloot om de vrijgave van gevoelige informatie te verbieden om de nationale veiligheid te beschermen.
02
afsnijden, belemmeren
to impede or disrupt an enemy force's lines of communication or supply, typically through strategic bombing
Transitive: to interdict a communication or supply channel
Voorbeelden
The air force was tasked with interdicting the enemy's supply routes.
De luchtmacht kreeg de taak om de bevoorradingsroutes van de vijand te blokkeren.
Interdict
01
interdict, kerkelijke ban
a formal prohibition issued by the Roman Catholic Church that suspends certain religious rites, from an individual or an entire region, often as a form of spiritual discipline or punishment
grammaticale informatie
bezieldheidsstatus
abstract
morfologische samenstelling
samenstelling
telbaar
meervoudsvorm
interdicts
Voorbeelden
The Church placed the rebellious province under interdict, halting all public worship.
De Kerk plaatste de opstandige provincie onder interdict, waardoor alle openbare erediensten werden gestopt.
02
verbodsbevel, gerechtelijk verbod
a formal court order that prohibits someone from performing a specific action, often issued to prevent harm, enforce compliance, or uphold legal standards
Voorbeelden
The judge issued an interdict preventing the company from dumping waste into the river.
De rechter vaardigde een verbod uit dat het bedrijf verhindert afval in de rivier te dumpen.
Lexicale Boom
interdiction
interdict
