to feint
Pronunciation
/ˈfeɪnt/

Definitie en betekenis van "feint"in het Engels

to feint
01

een schijnbeweging maken, finten

to make a pretended move intended to mislead an opponent
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
enkelvoudig
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
feint
3e persoon enkelvoud
feints
onvoltooid deelwoord
feinting
onvoltooid verleden tijd
feinted
voltooid deelwoord
feinted
Voorbeelden
He feinted an attack to draw the guard out of position.
Hij veinsde een aanval om de bewaker uit positie te lokken.
01

schijnbeweging, finte

a deceptive or pretended movement, often in sports or combat, intended to mislead or distract an opponent
grammaticale informatie
bezieldheidsstatus
abstract
morfologische samenstelling
enkelvoudig
telbaar
meervoudsvorm
feints
Voorbeelden
The boxer ’s feint confused his opponent, allowing him to land a clean punch.
De schijnbeweging van de bokser verwarde zijn tegenstander, waardoor hij een schone stoot kon uitdelen.
LanGeek
Download de App
langeek application

Download Mobile App

App Store