to tussle
tu
ˈtʌ
ta
ssle
səl
sēl
hustlemusselbustlerustle

Definitie en betekenis van "tussle"in het Engels

to tussle
01

vechten, worstelen

to struggle or fight with someone, particularly to get something 
Intransitive
to tussle definition and meaning
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
enkelvoudig
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
tussle
3e persoon enkelvoud
tussles
onvoltooid deelwoord
tussling
onvoltooid verleden tijd
tussled
voltooid deelwoord
tussled
Voorbeelden
Children on the playground may tussle over a toy they both want to play with. 

Kinderen op de speelplaats kunnen vechten om een speeltje waar ze allebei mee willen spelen.

01

vechtpartij, ruzie

a brief, vigorous fight or argument 
grammaticale informatie
bezieldheidsstatus
abstract
morfologische samenstelling
enkelvoudig
telbaar
meervoudsvorm
tussles
Voorbeelden
A tussle broke out between the players after the foul. 

Een vechtpartij brak uit tussen de spelers na de overtreding.

LanGeek
Download de App
langeek application

Download Mobile App

App Store