rogue
rogue
roʊg
rowg
British pronunciation
/ɹˈə‍ʊɡ/

Definitie en betekenis van "rogue"in het Engels

01

een oneerlijk persoon, een oplichter

a dishonest individual who behaves outside of societal norms or laws, often engaging in deceitful or unlawful activities
example
Voorbeelden
The pirate captain was known as a ruthless rogue who terrorized ships along the coast, plundering their cargo.
De piratenkapitein stond bekend als een meedogenloze schurk die schepen langs de kust terroriseerde en hun lading plunderde.
01

oncontroleerbaar, gevaarlijk

(of an animal) having an unpredictable or aggressive nature
example
Voorbeelden
The rogue elephant charged through the village, causing panic among the residents.
De zwervende olifant stormde door het dorp en veroorzaakte paniek onder de bewoners.
02

wild, ongetemd

having a wild, erratic, or untamed nature
example
Voorbeelden
The rogue asteroid altered its course unexpectedly.
De dwaalasteroïde veranderde onverwacht van koers.
03

opstandig, onhandelbaar

(of a person) behaving in a way that defies rules or expectations
example
Voorbeelden
The film depicted rogue cops who took justice into their own hands.
De film beeldde ontspoorde agenten uit die het recht in eigen hand namen.
04

rebels, wetteloos

having leadership that defies international law or global norms of behavior
example
Voorbeelden
The alliance seeks to prevent rogue states from acquiring nuclear arms.
De alliantie probeert te voorkomen dat schurkenstaten kernwapens verwerven.
LanGeek
Download de App
langeek application

Download Mobile App

stars

app store