Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
to arrogate
01
zich toe-eigenen, usurperen
to claim a right, title, or authority to something, often without proper justification
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
afgeleid
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
arrogate
3e persoon enkelvoud
arrogates
onvoltooid deelwoord
arrogating
onvoltooid verleden tijd
arrogated
voltooid deelwoord
arrogated
Voorbeelden
In the absence of the manager, he arrogated the responsibility of making the final decision on the project.
In afwezigheid van de manager, eiste hij de verantwoordelijkheid op om de uiteindelijke beslissing over het project te nemen.
02
zich toe-eigenen, usurperen
to take control of something without any legal basis
Voorbeelden
The king 's advisors warned him not to arrogate the decision-making powers of the parliament.
De adviseurs van de koning waarschuwden hem om niet de beslissingsbevoegdheden van het parlement te toe-eigenen.
03
zich toe-eigenen, usurperen
to wrongly claim or assume something that one does not rightfully possess
Lexicale Boom
arrogation
arrogator
arrogate
arrog
