جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to infringe
01
نقض کردن, زیر پا گذاشتن، شکستن، تخلف کردن
to violate someone's rights or property
Transitive: to infringe rights or property
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
مشتق
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
infringe
سومشخص مفرد
infringes
وجه وصفی حال
infringing
گذشته ساده
infringed
اسم مفعول
infringed
مثالها
The protest organizers were cautious not to infringe any laws governing public demonstrations.
برگزارکنندگان تظاهرات مراقب بودند که هیچ یک از قوانین حاکم بر تظاهرات عمومی را نقض نکنند.
1.1
نقض کردن, تخطی کردن
to break or violate a law, rule, or agreement, such as a treaty
Transitive: to infringe a rule or agreement
مثالها
The company was taken to court for infringing a competitor's patent.
شرکت به دلیل تخطی از حق اختراع یک رقیب به دادگاه کشیده شد.
درخت واژگانی
infringement
infringe
