جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to feign
01
وانمود کردن, تمارض کردن، جعل کردن
to pretend, often with the intent to deceive or mislead others
Transitive: to feign an emotion or state
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
feign
سومشخص مفرد
feigns
وجه وصفی حال
feigning
گذشته ساده
feigned
اسم مفعول
feigned
مثالها
The suspect feigned innocence when questioned by the police.
مظنون هنگام بازجویی توسط پلیس تظاهر به بیگناهی کرد.
