جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to exile
01
تبعید کردن
to force someone to live away from their native country, usually due to political reasons or as a punishment
Transitive: to exile sb
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
exile
سومشخص مفرد
exiles
وجه وصفی حال
exiling
گذشته ساده
exiled
اسم مفعول
exiled
مثالها
The king decided to exile the traitor, forbidding him from returning to the kingdom.
پادشاه تصمیم گرفت خائن را تبعید کند و از بازگشت او به پادشاهی جلوگیری کند.
Exile
اطلاعات دستوری
وضعیت جانداری
انتزاعی
ساختار صرفی
مرکب
غیرقابل شمارش
مثالها
The poet was forced into exile for criticizing the authoritarian regime in his homeland.
شاعر به خاطر انتقاد از رژیم استبدادی در وطنش به تبعید مجبور شد.
02
تبعیدی, آواره
a person who has been forced to leave their home or country
مثالها
Several exiles formed a community in the neighboring country.
چند تبعیدی در کشور همسایه یک جامعه تشکیل دادند.
03
تبعیدی, مهاجر
a person who is voluntarily living away from their home or country
مثالها
He spent years in exile exploring different cultures.
او سالها در تبعید به کاوش فرهنگهای مختلف گذراند.
