جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to concur
01
موافق بودن, اتفاق نظر داشتن
to express agreement with a particular opinion, statement, action, etc.
Intransitive: to concur on an opinion or action
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
concur
سومشخص مفرد
concurs
وجه وصفی حال
concurring
گذشته ساده
concurred
اسم مفعول
concurred
مثالها
The scientists reviewed the data independently, but in the end, they all concurred on the results.
دانشمندان دادهها را به طور مستقل بررسی کردند، اما در پایان، همه آنها با نتایج موافقت کردند.
02
همزمان اتفاق افتادن
to occur at the same time
Intransitive: to concur | to concur with an event
مثالها
By a strange twist of fate, their arrivals at the station seemed to concur, even though they took different routes.
با چرخش عجیبی از سرنوشت، ورود آنها به ایستان به نظر میرسید که همزمان اتفاق افتاده، اگرچه مسیرهای متفاوتی را طی کرده بودند.
درخت واژگانی
concurrence
concurrent
concurring
concur
