جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to run away
[phrase form: run]
01
فرار کردن, پا به فرار گذاشتن، دررفتن، گریختن
to escape from or suddenly leave a specific place, situation, or person, often in a hurried manner
Intransitive: to run away from a place or dangerous situation
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
عبارتی
فعل حرکتی
باقاعده
جدانشدنی
جزء فعلی
away
فعل پایه
run
زمان حال
run away
سومشخص مفرد
runs away
وجه وصفی حال
running away
گذشته ساده
ran away
اسم مفعول
run away
مثالها
The frightened cat attempted to run away from the barking dog.
گربه ترسیده سعی کرد از سگ پارس کننده فرار کند.
02
فرار کردن, اجتناب کردن
to refuse to directly confront challenges or difficult situations by ignoring them
Intransitive: to run away from a challenge
مثالها
When faced with tough decisions at work, some employees may choose to run away from responsibility.
هنگام مواجهه با تصمیمهای سخت در محل کار، برخی از کارمندان ممکن است انتخاب کنند که از مسئولیت فرار کنند.
