Ara
stürmen
[past form: stürmte]
01
fırtına kopmak, şiddetle esmek
Mit starkem Wind und Regen sehr heftig sein
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
basit
durum fiili
düzenli
yardımcı fiil
either
1. tekil kişi
stürme
3. tekil kişi
stürmt
şimdiki zaman ortacı
stürmend
basit geçmiş zaman
stürmte
geçmiş zaman ortacı
gestürmt
Örnekler
Das Meer stürmt bei schlechtem Wetter.
Deniz, kötü havalarda fırtına yapar.
