Szukaj
stürmen
[past form: stürmte]
01
szaleć, wiać z wichurą
Mit starkem Wind und Regen sehr heftig sein
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik stanu
regularny
czasownik posiłkowy
either
1. osoba liczby pojedynczej
stürme
3. osoba liczby pojedynczej
stürmt
imiesłów czynny
stürmend
czas przeszły prosty
stürmte
imiesłów bierny
gestürmt
Przykłady
Das Meer stürmt bei schlechtem Wetter.
Morze burzuje podczas złej pogody.
