Ara
streiten
[past form: stritt]
01
tartışmak
Laut und oft heftig über etwas diskutieren
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
basit
eylem fiili
düzensiz
yardımcı fiil
haben
1. tekil kişi
streite
3. tekil kişi
streitet
şimdiki zaman ortacı
streitend
basit geçmiş zaman
stritt
geçmiş zaman ortacı
gestritten
Örnekler
Sie haben den ganzen Abend gestritten.
Onlar bütün akşam tartıştılar.
02
tartışmak, çatışma içinde olmak
Mit jemandem in einem Streit sein
Örnekler
Ich streite mich selten mit meinen Freunden.
Arkadaşlarımla nadiren tartışırım.
