Szukaj
streiten
[past form: stritt]
01
kłócić się
Laut und oft heftig über etwas diskutieren
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
mocny
czasownik posiłkowy
haben
1. osoba liczby pojedynczej
streite
3. osoba liczby pojedynczej
streitet
imiesłów czynny
streitend
czas przeszły prosty
stritt
imiesłów bierny
gestritten
Przykłady
Sie haben den ganzen Abend gestritten.
Oni kłócili się przez cały wieczór.
02
kłócić się, być w konflikcie
Mit jemandem in einem Streit sein
Przykłady
Nach dem Streit haben sie sich versöhnt.
Po kłótni pogodzili się.
