Szukaj
streiten
01
kłócić się
Laut und oft heftig über etwas diskutieren
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
mocny
czasownik posiłkowy
haben
1. osoba liczby pojedynczej
streite
3. osoba liczby pojedynczej
streitet
imiesłów czynny
streitend
czas przeszły prosty
stritt
imiesłów bierny
gestritten
Przykłady
Die Kinder streiten wegen eines Spiels.
Dzieci kłócą się z powodu gry.
02
kłócić się, być w konflikcie
Mit jemandem in einem Streit sein
Przykłady
Ich habe Streit mit meinem Bruder.
Kłócę się z moim bratem.
