Ara
kündigen
01
feshetmek, istifa etmek
Etwas offiziell beenden oder auflösen
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
basit
eylem fiili
düzenli
yardımcı fiil
haben
1. tekil kişi
kündige
3. tekil kişi
kündigt
şimdiki zaman ortacı
kündigend
basit geçmiş zaman
kündigte
geçmiş zaman ortacı
gekündigt
Örnekler
Ich habe meinen Job gekündigt.
İşimi feshettim.
02
bitirmek
eine persönliche Beziehung bewusst und endgültig beenden
Örnekler
Sie kündigte die Freundschaft nach dem Verrat.
O, ihanetten sonra arkadaşlığı sonlandırdı.



























