Szukaj
kündigen
01
wypowiedzieć, zrezygnować
Etwas offiziell beenden oder auflösen
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czasownik posiłkowy
haben
1. osoba liczby pojedynczej
kündige
3. osoba liczby pojedynczej
kündigt
imiesłów czynny
kündigend
czas przeszły prosty
kündigte
imiesłów bierny
gekündigt
Przykłady
Ich habe meinen Job gekündigt.
Rozwiązałem moją pracę.
02
zerwać
eine persönliche Beziehung bewusst und endgültig beenden
Przykłady
Sie kündigte die Freundschaft nach dem Verrat.
Ona zerwała przyjaźń po zdradzie.
