Szukaj
kündigen
[past form: kündigte]
01
wypowiedzieć, zrezygnować
Etwas offiziell beenden oder auflösen
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czasownik posiłkowy
haben
1. osoba liczby pojedynczej
kündige
3. osoba liczby pojedynczej
kündigt
imiesłów czynny
kündigend
czas przeszły prosty
kündigte
imiesłów bierny
gekündigt
Przykłady
Sie möchte bald kündigen und sich selbstständig machen.
Ona chce wkrótce zrezygnować z pracy i zostać samozatrudniona.
02
zerwać
eine persönliche Beziehung bewusst und endgültig beenden
Przykłady
Manchmal muss man eine Freundschaft kündigen.
Czasami trzeba rozwiązać przyjaźń.
