Ara
anvertrauen
01
emanet etmek, güvenmek
Jemandem etwas Persönliches oder Wichtiges erzählen oder übergeben, weil man ihm vertraut
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
öbeksi
eylem fiili
düzenli
ayrılabilir
edat
an
temel fiil
vertrauen
yardımcı fiil
haben
1. tekil kişi
anvertraue
3. tekil kişi
anvertraut
şimdiki zaman ortacı
anvertrauend
basit geçmiş zaman
vertraute an
geçmiş zaman ortacı
anvertraut
Örnekler
Die Mutter vertraute dem Lehrer ihr Kind an.
Anne, çocuğunu öğretmene emanet etti.
