جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
anvertrauen
01
در میان گذاشتن
Jemandem etwas Persönliches oder Wichtiges erzählen oder übergeben, weil man ihm vertraut
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
عبارتی
فعل کنشی
باقاعده
جداشدنی
جزء فعلی
an
فعل پایه
vertrauen
فعل کمکی
haben
اولشخص مفرد
anvertraue
سومشخص مفرد
anvertraut
وجه وصفی حال
anvertrauend
گذشته ساده
vertraute an
اسم مفعول
anvertraut
مثالها
Die Mutter vertraute dem Lehrer ihr Kind an.
مادر فرزندش را به معلم سپرد.
