Szukaj
zerstreuen
01
rozpraszać, rozrzucać
Etwas in verschiedene Richtungen verteilen
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
frazowe
czasownik czynnościowy
regularny
nierozdzielny
partykuła
zer
czasownik podstawowy
streuen
czasownik posiłkowy
haben
1. osoba liczby pojedynczej
zerstreue
3. osoba liczby pojedynczej
zerstreut
imiesłów czynny
zerstreuend
czas przeszły prosty
zerstreute
imiesłów bierny
zerstreut
Przykłady
Der Sturm zerstreute die Papiere auf dem Schreibtisch.
Burza rozrzuciła papiery na biurku.
