Szukaj
zerplatzen
01
pęknąć, eksplodować
Plötzlich und mit Geräusch kaputtgehen
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
frazowe
czasownik czynnościowy
mocny
nierozdzielny
partykuła
zer
czasownik podstawowy
platzen
czasownik posiłkowy
sein
1. osoba liczby pojedynczej
zerplatze
3. osoba liczby pojedynczej
zerplatzt
imiesłów czynny
zerplatzend
czas przeszły prosty
zerplatzte
imiesłów bierny
zerplatzt
Przykłady
Der aufgeblasene Beutel zerplatzte, als er auf einen Nagel fiel.
Nadmuchany worek pękł, gdy upadł na gwóźdź.
