Szukaj
weggehen
01
odejść, wyjść
Einen Ort verlassen, sich entfernen
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
frazowe
czasownik ruchu
regularny
rozdzielny
partykuła
weg
czasownik podstawowy
gehen
czasownik posiłkowy
sein
1. osoba liczby pojedynczej
gehe weg
3. osoba liczby pojedynczej
geht weg
imiesłów czynny
weggehend
czas przeszły prosty
ging weg
imiesłów bierny
weggegangen
Przykłady
Er ging schnell vom Unfallort weg.
On szybko odszedł z miejsca wypadku.
