Szukaj
wegwerfen
01
wyrzucać
Etwas weggeben, weil es nicht mehr gebraucht wird
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
frazowe
czasownik czynnościowy
mocny
rozdzielny
partykuła
weg
czasownik podstawowy
werfen
czasownik posiłkowy
haben
1. osoba liczby pojedynczej
werfe weg
3. osoba liczby pojedynczej
wirft weg
imiesłów czynny
wegwerfend
czas przeszły prosty
warf weg
imiesłów bierny
weggeworfen
Przykłady
Sie hat den kaputten Stuhl weggeworfen.
Ona wyrzuciła zepsute krzesło.
