Szukaj
streiken
[past form: streikte]
01
strajkować, ogłaszać strajk
Die Arbeit niederlegen, um Forderungen durchzusetzen
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czasownik posiłkowy
haben
1. osoba liczby pojedynczej
streike
3. osoba liczby pojedynczej
streikt
imiesłów czynny
streikend
czas przeszły prosty
streikte
imiesłów bierny
gestreikt
Przykłady
Während des Streiks bleiben die Fabriken geschlossen.
Strajkować oznacza przestać pracować, aby wymusić żądania.
