جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
streiken
01
اعتصاب کردن, کار را متوقف کردن
Die Arbeit niederlegen, um Forderungen durchzusetzen
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
فعل کنشی
باقاعده
فعل کمکی
haben
اولشخص مفرد
streike
سومشخص مفرد
streikt
وجه وصفی حال
streikend
گذشته ساده
streikte
اسم مفعول
gestreikt
مثالها
Die Arbeiter streiken für höhere Löhne.
کارگران برای دستمزدهای بالاتر اعتصاب میکنند.
